Put some informations about your eshop here (address, contacts etc.)

மறுக்க முடியாத உண்மைகள்: 2

9- இறைவன் அக்கிரமங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாமா?
அடுத்து நாஸ்திக நண்பர்களுக்கு இருக்கும், இன்னொரு பெரிய சந்தேகம். 'அப்படி இறைவன் ஒருவன் இருந்தால், உலகில் நடைபெறும் அக்கிரமங்களை எல்லாம் எப்படிப் பார்த்துச் சகித்துக் கொண்டிருக்கிறான்? உடனடியாகத் தவறு செய்கிறவர்களை இறைவன் தண்டித்தால், இப்படிப்பட்ட தவறுகள் இடம் பெறாதல்லவா? உலகில் ஒரு சுமூகமான சூழ்நிலை இருக்குமல்லவா? உலகில் தவறுகள் மலிந்து காணப்படுவதால், அப்படி ஒரு இறைவன் இருக்க முடியாது' என்பதாகும். இதைப்பற்றி அடுத்து விரிவாகப் பார்ப்போம்.
இறைவன் ஒருவன் இருப்பானேயாகில், இந்த உலகில் நடக்கிற பஞ்சமா பாதகங்களை எவ்வாறு சகித்துக் கொண்டிருக்கிறான்? எந்தவொரு நல்ல உள்ளமும் தீமைகள் நடக்கக் கண்டால் அதைத் தடுத்து நிறுத்த முற்படும் போது, இறைவன் எப்படி கண்டுங்காணாதது போல் இருக்க முடியும்? அப்படியொரு இறைவன் இருக்க முடியாது, என்பது நாஸ்திக நண்பர்களுக்கு இருக்க கூடிய பெரிய சந்தேகம், ஏன் இது அவர்களின் வாதமுங்கூட.

நாஸ்திக உள்ளங்களில் இந்த எண்ணம் மேலோங்கி இருப்பதற்குக் காரணம், அவர்கள் சிந்தனைகள் அனைத்தும் இந்த உலகைப் பற்றி மட்டும் அமைந்து இருப்பதேயாகும். அவர்களுக்கு இந்த உலகம் மிகப் பெரிய ஒன்றாகவும், அதில் இடம்பெறும் சம்பவங்கள் மிகவும் பாரதூரமானவையாகவும் தெரிகின்றன. மனித இயல்பும் அதுவே, ஒன்றைப் பற்றிய தாழ்ந்த எண்ணம் எப்போழுது மனித உள்ளத்தில் ஏற்படுமென்றால், அதைவிட உயர்ந்த ஒன்றை அறியும் போதுதான். ஒரு உதாரணம்: கரும்பலகையில் சுமாரான ஒரு பெரிய கோடு வரையப்பட்டிருக்கிறது, அந்த ஒரு கோட்டை மட்டும் பார்க்கும் போது நம் கண்களுக்கு அது பெரிதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் அந்தக் கோட்டுக்குப் பக்கத்தில், அதைவிட இரு மடங்கு பெரிதான இன்னொரு கோட்டை வரைந்துவிடுமோமானால், முன்பு நம் கண்களுக்குப் பெரிதாகத் தெரிந்த அந்தக்கோடு, சிறியதொரு கோடாக ஆகிவிடுகிறது. சுருக்கமாக ஒன்றோடு ஒன்றை ஒப்பு நோக்;கி பார்க்கும்போதுதான், சிறியதும் பெரியதும், அவசியமானதும் சாதாரணமானதும் நமக்கு எளிதில் புரிகிறது. ஒன்றை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு, அதைப்பற்றி மட்டுமே ஒருவன் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தால், அவனுக்கு அந்த ஒன்று மட்டுமே பெரிதாகவும், பிரமானதாகவும் தெரியும். இதில் ஆச்சிரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை, ஆகவே நாஸ்திக நண்பர்கள், இந்த உலகம் ஒன்றை மட்டுமே நம்பி, அதைப்பற்றி மட்டுமே சிந்தித்துக்கொண்டு இருப்பதால், அதுவே வாழ்க்கையின் அனைத்து லட்சியமும் என்று எண்ணுகிறார்கள். இதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை.

மரணத்திற்குப் பின்னால் உள்ள வாழ்க்கை - மறு உலகம் பற்றிய நம்பிக்கை அவர்களுக்கு இல்லை. அதன் காரணமாக மனித இயல்பின்படி, அவர்களின் சிந்தனை அவ்வாறே அமைந்திருக்கும். உலகக் காரியம் ஒவ்வொன்றும் மிகவும் பாரதூரமானதாகவும், அவற்றில் சில நியாமற்றதாகவும் அவர்களுக்குத் தோன்றும்.

வயிற்றில் ஒரு பெரிய கட்டி, அதை அறுவை சிகிச்சை செய்து குணப்படுத்த வைத்தியர் முற்படுகிறார். வயிற்றைக் கீறியே கட்டியை அகற்றி, குணப்படுத்த வேண்டும் என்பது வைத்தியருக்கும், விஷயம் அறிந்தவர்களுக்கும் நியாம் என்று படுகிறது. விஷயம் அறியாதோருக்கு, வயிற்றைக் கீறும் செயல் மிக்பெரும் கொடுமையாகத் தோன்றும். காரணம் முன்னவர்கள் பின் விளைவை விளங்கியிருக்கிறார்கள். பின்னவர்கள் பின் விளைவை விளங்கிடாதவர்களாக - அறியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். இப்படி நிறைய உதாரணங்கள் உண்டு. மேற்காட்டிய உதாரணத்தில் பின்னவர்களாக நாஸ்திக நண்பர்கள் இருப்பதால், உலகில் நடைபெறும் பல சம்பவங்கள் நியாய மற்றவைகளாக அவர்களுக்குத் தோன்றுகின்றன.

மரணத்திற்குப் பின்னுள்ள மறுவுலக வாழ்க்கையைப் பற்றி வேண்டுமானால், நாஸ்திகர்கள் நன்கு விளங்கிக் கொண்டபின் சிந்தித்துக் கொள்ளட்டும். இப்போது இங்கே அவர்களும் மறுக்க முடியாத சில மாபெரும் உண்மைகளை, அவர்களின் ஆழ்ந்த சிந்தனைக்கு விருந்தாகத் தருகிறோம்.

10- மறுக்க முடியாத உண்மைகள்:
நாஸ்திகர்கள் மிகவும் பெரிதாக எண்ணியிருக்கும் இந்த உலகம் (பூமி), சூரியக் குடும்பக் கோள்களிலேயே மிகச்சிறிய ஒன்றாகும். அண்ட வெளியில் காணப்படும் பெரும், பெரும் கோள்களுக்கு முன்னால் இந்த பூமி எம்மாத்திரம்? பூமி தன்னைத்தானே சுற்றிவர ஒருநாள் ஆகிறது. ஏனைய சில கிரகங்களோ தன்னைத்தானே ஒரு முறை சுற்றிவர எத்தனையோ ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகும் என்று விஞ்ஞானிகள் கணித்துக் கூறுகிறார்கள். விஞ்ஞான உலகம் இந்த உண்மைகளை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. எண்ணற்ற பெரிய கோளங்கள் இருந்தாலும், அவைகளுள்ள இந்த பூமியைத்தவிர வேறு எந்த கோளத்திலும் மனித சஞ்சாரம் இருப்பதாக இதுகாரும் எந்த விஞ்ஞானியும் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அப்படியென்றால், மனித சஞ்சாரமற்ற அந்தப் பெரும்கோள்கள் இயங்கவேண்டியதன் அவசியம் என்ன? இதை நாஸ்திக நண்பர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். நடுநிலையோடு சிந்திக்கிறவர்களுக்கு. மனித வாழ்வு மரணத்தோடு முற்றுப் பெறுவதில்லை. உலகில் தோன்றி, நெறிமிக்க நிறைவாழ்வு வாழ்ந்த இறைத்தூதர்கள் சொல்லிச் சென்றதுபோல், மரணத்திற்குப் பின்னால்தான் மனிதனுடைய உண்மையான வாழ்வே ஆரம்பமாகிறது என்பது எளிதில் புரியும். அப்போதுதான் இன்று உலகில், நியாயமானது, நியாயமற்றது என்று சொல்லப்படுபவற்றை நடுநிலையாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் காரணம்:
நியாயமானவை என்று சொல்லப்படுபவற்றை எடுத்து நடப்பவர்கள், இவ்வுலக வாழ்வில் பெரும்பாலும் வறுமை, கஷ்டம், துன்பம் ஆகியவற்றை அனுபவிப்பதையே பார்க்கிறோம். இதற்கு நேர்மாற்றமாக நியாயமற்றவை என்று கருதப்படுவற்றை எடுத்து நடப்பவர்கள், பெரும்பாலும் செல்வச் செழிப்பிலும், சந்தோசத்திலும் மூழ்கியிருப்பதையும் பார்க்கிறோம். நாஸ்திகர்கள் சொல்வதுபோல் மரணத்தோடு வாழ்வு முடிவு பெறுகிறதென்றால், இவ்வுலகில் செழிப்பையும், சந்தோஷத்தையும் தரும் காரியங்கள் நியாமானவையாகவும், வறுமை, கஷ்டம், துன்பம் தரும் காரியங்கள் நியாயமற்றவையாகவும் மக்களால் கருதப்படவேண்டும். நிலைமை அவ்வாறில்லை என்பதை நாஸ்திகர்களும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள். இதிலிருந்து என்ன தெரிகிறது? மனித செயல்களின் விளைவுகள் இவ்வுலகோடு முற்று பெறுவதில்லை. அவை மரணத்திற்குப் பின்பும் தொடர்கின்றன என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிய முடிகிறது. நற்செயல் புரிபவன், இவ்வுலகில், வறுமை, கஷ்டம், துன்பம் இவற்றில் கிடந்து உழன்றபோதிலும், மறுமை வாழ்வில் அவன் புரிந்த நற்செயல்-நியானமான செயல்களுக்குரிய நல்ல பலனை காண்பது உறுதி. அதேபோல், நியாயமற்ற செயல்கனைப் புரிபவன் இவ்வுலகில், செல்வச் செழிப்புக் கொழிக்க இன்பம் அனுபவித்து வாழ்ந்த போதிலும், மறுமை வாழ்வில், அவன் புரிந்த நியாமற்ற செயல்களுக்குரிய தண்டனையைப் பெற்றே தீர்வான். இந்த நிலை இருக்குமானால் தான் இன்று உலகில் நியாயமான செயல்கள், நியாயமற்ற செயல்கள் என்று தரம் பிரித்து வைத்திருப்பதில்; நியாயம் இருக்க முடியும். மனிதனுடைய செயல்கள் குறித்து விசாரித்து தீர்ப்பளிப்பதற்கென்று ஒரு நானை இறைவன் ஏற்படுத்தியிருகிறான், அதானல்தான் பரீட்சா வாழ்வு நடத்தும் மனிதன், உடனுக்குடன் உரிய விசாரணை, தீர்ப்பு, தண்டனை வழங்கப்படாது விடப்பப்டிருக்கிறான்.

11- பரிட்சை வாழ்க்கை:
மாணவர்கள் பரீட்சை எழுதுகிறார்கள். பல மாணவர்கள் தவறான விடை எழுதவே செய்வார்கள். பர்Pட்சை எழுதும் மண்டப மேலதிகாரிக்கு விடை தவறு என்று தெரிந்தாலும், தவறாக எழுதும் அந்த மாணவனை உடனே கூப்பிட்டு, தவறை திருத்தவோ அல்லது தண்டிக்கவோ முற்பட்டால், அந்த பரீட்சையே அர்த்தமற்றதாகவும் அனாவசியமாகவும் ஆகிவிடுகிறதல்லவா? எனவேதான், தவறாக விடை எழுதுவது தெரிந்தாலுங்கூட, தெரிந்த மாத்திரத்தில் திருத்தாது-தண்டிக்காது விட்டு, விடைத் தாளை திருத்துவதற்கென்றே குறிக்கப்பட்ட நேரத்தில்-நாளில், திருத்தி, வெற்றிபெற்றவர்கள், பெறாதவர்கள் என்று தரம்பிரிக்கப்படுகிறார்கள். இதில் இன்னொரு உண்மையும் அடங்கியிருக்கிறது. வெற்றிபெற்ற மாணவன், பரீட்சையை எண்ணி, தனது ஆசை, அபிலாஷைகளையெல்லாம் அடக்கிக் கொண்டு, பரீட்சைக்கானவற்றைச் சேகரிப்பதில் கண்ணுங்கருத்துமாக இருந்திருக்கிறான். வேறு விதமாகச் சொன்னால், அவன் கஷ்ட-துன்ப வாழ்வை அனுபவித்திருக்கிறான். தோல்விகண்ட மாணவன் கதையோ நேர்மாறானது.. அவன் பரீட்சையை அலட்சியம் செய்து, பரீட்சைக்கானவற்றை சேகரிக்காது அதாவது கஷ்டம், துன்பம் அனுபவிக்காது, சிரமம் இல்லாத சந்தோஷ வாழ்வு வாழ்ந்தான். வெற்றிபெற்றவன் இப்போது பேரானந்தத்தை-பெருவாழ்வை அடையவும், அனுபவிக்வும் அவனின் வெற்றி காரணமாகிறது. தோல்வி கண்டவன் கஷ்டம், துன்பம், வறுமைப்பட்டு வாடும் நிலைக்கு, அவனின் நியாமற்ற செயல் காரணமாகிறது.

இதுபோன்று மனித வாழ்வு பரீட்சா வாழ்வாக அமைந்திருக்கிறது. மனிதர்கள் செய்யும் அடாத, கொடும் செயல்களை எல்லாம் இறைவன் கண்டும், உடன் தண்டனையை வழங்காது, தீர்ப்பு நாள் வரும் வரை அவர்களை விட்டுவைத்திருக்கிறான். தவறு கண்ட மாத்திரத்தில் உடனுக்குடன் தண்டனை வழங்குவதாக இருந்தால், பரீட்சா வாழ்வான இவ்வுலக வாழ்வு அர்த்தமற்றதாக, அனாவசியமாக ஆகிவிடும். இப்போது நாஸ்திக நண்பர்கள், உலகில் நடக்கின்ற அக்கிரமங்களை எல்லாம்-பஞ்சமா பாதகங்களை எல்லாம், இறைவன் ஏன் பார்த்துக் கொண்டு, உடனடியாக தண்டனையை வழங்காது விட்டு வைத்திருக்கிறான் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளமுடியும் என்று நம்புகிறோம்.
நாஸ்திகர்களின் பெரியதொரு சந்தேகமான, உலகில் மனிதர்கள் செய்யும் பெரும் தவறுகளை எல்லாம் இறைவன் எப்படி பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறான். உடனுக்குடன் ஏன் தண்டிப்பதில்லை என்பதற்குரிய விளக்கங்களைப் பார்த்தோம்.

இனி சிந்தனையாளர்களையும் திணறச் செய்யும், நாஸ்திகர்களின் ஒரு கேள்வியைப் பார்ப்போம்.

12- மூலத்திற்கு மூலம் வேண்டுமல்லவா?
ஒவ்வொரு பொருளின் தோற்றத்திற்கும் மூலம் இருக்கிறது, அடிப்படை இல்லாத பொருளே இல்லை, படைத்தவன் இல்லாமல் படைப்பினங்கள் ஏற்பட்டிருக்க முடியாது, படைத்த இறைவன் ஒருவன் இருக்கிறான் என்று இதிலிருந்து நிரூபணமாகின்றது என்று ஆஸ்திகர்கள் சொன்ன மாத்திரத்தில், அப்படியானால் அதே அடிப்படையில், இறைவனையும் படைத்தவன் ஒருவன் இருக்கவேண்டுமல்லவா? அவன் யார்? யாருமே படைக்காமல் அவன் இருப்பது உண்மையானால், அதே போல் யாருமே படைக்காமல் எல்லா மூலப்பொருட்களும் ஏன் உண்டாகி இருக்க முடியாது? என்ற கேள்வியேயாகும் அது.

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டமாத்திரத்தில், அறிவாளிகளும் சற்று தடுமாறத்தான் செய்வார்கள், ஆனால் சிந்திப்பவர்கள் இதிலுள்ள போலித் தனத்தை அறிந்துகொள்ள முடியும். ஆழ்ந்து நோக்கும் போது, மனிதன் பார்க்கும் அனைத்திலும் அடிப்படை உண்மைகளுக்கும், அந்த அடிப்படை உண்மைகளை வைத்து முடிவு செய்யக்கூடிய உண்மைகளுக்கும் வித்தயாசம் இருக்கிறது என்பதை விளங்கமுடியும்.

ஒரு தமிழ் பேசும் குழந்தை பள்ளிக்குச் சென்றவுடன், அங்கே 'அ' என்ற எழுத்தை எழுதி, ஆசிரியர் 'ஆனா' என்று சொன்னவுடன் அக்குழந்தை எவ்வித மறுப்புமின்றி ஏற்றுக்கொள்கிறது. அப்படி எல்லா எழுத்துக்களையும் எவ்வித ஆராய்ச்சியும், சிந்தனையுமில்லாத நிலையில் எற்றுக்கொண்ட அக்குழந்தை, அதன் பின் அ..ப்..பா.. என்ற எழுத்துக்களை அம்மா என்று சொல்லிக் கொடுத்தால் இப்பொழுது ஆட்சேபணையைக் கிளப்புகிறது அக்குழந்தை. அடிப்படை உண்மைகளை கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஏற்றுக் கொண்டதையும் அந்த அடிப்படை உண்மைகளை அஸ்திவாரமாக வைத்து அமைக்கப்படும் விஷயங்களில் பார்த்து பரிசீலனை செய்து ஏற்றுக்கொள்வதையும் காண்கிறோம். கணக்கிலும் இதே நிலைதான். எல்லாத்துறைகளிலும் இதே நிலைதான் அடிப்படை உண்மைகள் (Axioms, Fundamental Truths, Assumptions) என்று கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஏற்றுக் கொள்ளாத ஒரு துறையே இல்லை என்று சொல்லாம். அடிப்படை உண்மைகளை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவர்கள் உலகில் எதையுமே செய்ய முடியாது. நாஸ்திக நண்பர்கள் இந்தத்துறைகளிலெல்லாம் தங்கள் விதண்டா வாதங்களளைச் செய்யாமல், அவற்றை கண்ணை மூடிக்கொண்டு, ஒப்புக்கொண்டு செயல்படத்தான் செய்கிறார்கள். அடிப்படை உண்மைகள் என்று ஆரம்பத்தை ஒப்புக்கொள்வதாக இருந்தால், பின்னால் உள்ளவற்றையும் அடிப்படை உண்மைகளாகவே ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும் என்றோ, அல்லது பின்னால் உள்ளவற்றை பார்த்து பரிசீலினை செய்து ஏற்றுக்கொள்வது போல், ஆரம்பத்தையும் பார்த்து பரிசீலனை செய்தே எற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்றோ முரட்டு வாதம் செய்வதில்லை. இதிலிருந்தே இறைவனை ஏற்றுக்கொள்ளும் விஷயத்தில் மட்டுமே அவர்கள் தங்கள் அறிவை யாருக்கோ கடன் கொடுத்துத்திருக்கிறார்கள் என்பதை நம்மால் எளிதாக உணரமுடிகின்றது. ஆம் சாத்தானின் மாயவலையில் அவர்கள் சிக்குண்டிருக்கிறார்கள். அவனுடைய தூண்டுதலின் காரணமாக இந்த பொருத்தமற்ற விதண்டா வாதங்கனை எடுத்து முன் வைத்கின்றனர்.

நாம் ஆரம்பத்திலிருந்தே இதைத்தான் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம். இறைவன் விஷயத்தில் நீங்கள் எப்படிப்பட்ட சந்தேகங்களையும், ஐயங்களையும் கிளப்புகின்றீர்களோ, அதே போன்ற சந்தேகங்களையும், ஐயங்களையும் உங்கள் வாழ்க்கையில் அன்றாடம் சந்திக்கும் பல விஷயங்களில் மட்டும் ஏன் கிளப்ப மாட்டேங்கிறீர்கள்? 2+2=4 என்ற சாதாரணண கணக்கு தெரியாத நிலையில் 2/100 என்ற பெரிய கணக்கைப்பற்றி ஏன் சிந்திக்கிறீர்கள்? என்பதுதான் நமது கேள்வி. 2+2=4 என்ற கணக்கைப் பற்றி எனக்கு அக்கறை இல்லை 2/100 என்ற கணக்கைப் பற்றித்தான் எனக்கு அக்கறை என்று சொல்லும் எந்த மனிதனையும் புத்திசாலி என்று யாரும் சொல்ல மாட்டார்கள்.

இந்த கண்ணோட்டத்தில் தான் குரானோ குரான் என்று நாஸ்திகரான புவணன் புலம்பி இருக்கிறார். அவருடைய ஆதங்கமெல்லாம், இறைவனை மறுத்துப் பேசும், இறைவனை திட்டும் நபர்களையெல்லாம் அந்த இறைவன் எப்படி நீண்டகாலம் விட்டு வைத்திருக்கிறான்? என்பது தான். இதைப்பற்றி முன்னரே தெளிவாகப் பார்த்து விட்டோம். அரசாங்கம் போடும் சட்டங்களை விமர்சித்துக் கொண்டும், எதிர்த்து பேசிக் கொண்டும், திட்டிக்கொண்டும் திரியும் பலரை நாம் பார்க்கிறோம். ஆனால் அந்தச் சட்டங்களின்படி அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுக்கும் போது வீராப்பு பேசிய இவர்களும் அந்த நடவடிக்கைககளுக்கு அடங்கித்தான் போக நேரிடுகின்றது. சாதாரண ஒரு அரசாங்கத்தை-மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஆட்சியை மீற முடியாத இவர்களா, இறையாட்சியை மீறி சாதித்து விடப் போகிறார்கள்? குரைக்கிற நாய் கடிக்காது என்பது போல், உண்மையான சிந்தனைத்திறனோ, ஆற்றலோ அற்றவர்கள்தான், இப்படிப்பட்ட வீண் வாதங்களை பிதற்றித் திரிவார்கள் இவர்கள் எதைப் பகுத்தறிவு என்று சொல்கிறார்களோ, அதுதான் உண்மையில் பகுத்தறிவா என்று அடுத்துப்பார்ப்போம்.

13- எது பகுத்தறிவு?
ஒவ்வொரு பொருளின் படைப்புக்குக் காரணகர்த்தா ஒருவன் இருப்பது உண்மையானால், அந்தக் காரணக்கர்த்தாவின் படைப்புக்கு யார் காரணம்? என்ற சிந்தனையாளர்களளயும் தினரச் செய்யும் நாஸ்திகர்களின் கேள்விக்குரிய விளக்கத்தைப் பார்த்தோம். அடிப்படை உண்மைக்கும், அந்த அடிப்படை உண்மையை வைத்துப் பெறப்படும் உண்மைகளுக்கும் உள்ள பெருத்த வேறுபாட்டையும் கண்டோம். உலகக் காரியங்களில் அனைத்துத் துறைகளிலும் காணப்படும் இந்த பெருத்த வேறுபாட்டை ஒப்புக் கொள்ளும் நாஸ்திக நண்பர்கள் இறைவன் விஷயத்தில் மட்டும் அந்த மாபெரும் உண்மையை ஒப்புக் கொள்ளாமல் விதண்டாவாதம் செய்வது, அவர்கள் சாத்தானின் வலையில் சிக்குண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது என்பதைத் தெளிவாகப் பார்த்தோம், அடுத்து.

இந்த நாஸ்திகர்கள் சொல்லிக் கொள்ளும் பகுத்தறிவுதான் உண்மையில் பகுத்தறிவா? இந்தப் பகுத்தறிவு அவசியமா? என்பதை விரிவாக அலசுவோம்.
அவர்கள் தங்களின் புலன்கனைக் கொண்டுப் பெறப்படும் அறிவையே பகுத்தறிவு என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், அதன் காரணமாக புலன்களின் எல்லைக்குள் கட்டுப்படாத காரியங்களை எல்லாம் பகுத்தறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவை, மூடநம்பிக்கை என்ற தப்பான முடிவுக்கு அசரப்பட்டு வந்து விடுகிறார்கள். அவர்களின் புலன்களைக் கொண்டு அறியப்படும் காரியங்கள் முழுiயான பகுத்தறிவைச் சார்ந்தவை அல்ல. பகுத்தறிவின் ஒரு பகுதி என்று வேண்டுமானால் சொல்லிக் கொள்ளலாம் என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும். தமிழ் பேசும் குடும்பத்தில் வளரும் ஒரு குழந்தை ''தண்ணீர்'' என்று சொல்லும், அதே பொருளை ஹிந்தி பேசும் குடும்பத்திலுள்ள குழந்தை ''பானி'' என்கிறது. ஆங்கிலம் பேசும் குடும்பத்திலுள்ள குழந்தை ''வாட்டர்'' என்கிறது. ஆக ஒரே பொருள் மொழிக்கு மொழி, வேறு வேறு சொல்லால் அறியப்படுகிறது, அழைக்கப்படுகிறது. இதில் என்ன பகுத்தறிவு இருக்கிறது என்பதை நாஸ்திகர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

நடைமுறையில் இருப்பதைக் காதால் கேட்டு உச்சரிப்பதைத் தவிர இங்கு பகுத்தறிவுக்கு வேலையே இல்லை. ஆறறிவு மனிதன் பேசுவது போல் ஐந்தறிவு (பகுத்தறிவு இல்லாத) கிளி, மைனா போன்ற பறவைகள் பயிற்றுவித்தால் அழகாகப் பேசுகின்றன. பகுத்தறிவில்லாத நாய், குரங்கு போன்ற மிருகங்கள் பயிற்சியின் மூலம் மனிதன் செய்யும் காரியங்களை, மனிதனிடும் கட்டளை கொண்டு விளங்கிச் செயல்படுத்துவதைப் பார்க்கிறோம். ஐந்தறிவைக் கொண்ட குரங்கு இனத்தைச் சார்ந்த ஒருவகை குரங்கு, பயிற்சியின் மூலம் அழகாக கார் ஓட்டிச் செல்வதை அறிகிறோம். இவை எல்லாம் நமக்கு எதை ஊர்ஜிதம் செய்கின்றன? இப்படிப்பட்ட காரியங்களுக்குப் பகுத்தறிவு அவசியமே இல்லை என்பதையே நமக்குத் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

ஆக மனிதன் உலகில் பிறந்து, வளர்ந்து பேசுவதிலிருந்து, அவன் பெறும் கல்விகளிலிருந்து, அவன் செயல்படுத்தும் உலக காரியங்கள் அனைத்தையும் ஆராய்ந்து பார்க்கும் போது அவை முழுமையாக பகுத்தறிவு அடிப்படையிலானவை என்று சொல்லுவதை விட, அவனது ஐம்புலன்களைக் கொண்டு அவன் அடைந்து கொண்ட ஒருவகை அறிவு என்று மட்டுமே சொல்லமுடியும். ஏன் என்றால் பகுத்தறிவுவைக்கொண்டு செயல்படுத்தும் காரியங்களை ஐந்தறிவு பிராணிகள் ஒரு போதும் நிறை வேற்ற முடியாது. நாஸ்திக நண்பர்கள் பெருஞ்செயல்களாக, பகுத்தறிவு செயல்களாக நம்பும் காரியங்களை ஐந்தறிவு மிருகங்கள் பயிற்சிகள் கொண்டு செய்கின்றன.

14- இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குப் பகுத்தறிவு தேவைதானா?
இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதாக இருந்தால் மனிதனின் இந்த உலக வாழ்க்கைக்கு பகுத்தறிவு அவசியமே இல்லை என்று ஆணித்தரமாகச் சொல்லிவிடலாம். பகுத்தறிவோடு படைக்கப்பட்டுள்ள மனித சமுதாயம், பகுத்தறிவில்லாத ஐந்தறிவு சொண்ட ஒரு சமுதாயமாகப் படைக்கபட்டிருந்தால் மனிதனின் இந்த உலக வாழ்க்கை, இப்போதிருப்பதைவிட மிக சிறப்பாக அமையும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமுமில்லை. நாஸ்திக நண்பர்கள் சொல்வது போல், இறைவன் இல்லை, மறுமை இல்லை என்றால் மனிதன் பிறந்து வளர்ந்து விருப்பம் போல் விரும்பியதை எல்லாம் சாப்பிட்டு, விரும்பியதை எல்லாம் அனுபவித்து, விரும்பியவர்களோடு எல்லாம் கலவிகள் செய்து வாழ்க்கையில் அனைத்தையும் அனுபவித்து மடிய வேண்டியதுதான்.
இவற்றையே ஐந்தறிவு பிராணிகள் செய்து கொண்டிருக்கின்றன. நாம் மேலே குறிப்பிட்ட காரியங்களை நிறைவேற்றுவதற்கு அந்தப் பிராணிகளுக்கு பகுத்தறிவு இல்லாதது ஒரு குறையாகவே இல்லை. மாறாக அது ஒரு வரப்பிரசாதமாகவே இருக்கிறது.

மனிதனின் இவ்வுலக வாழ்க்கை செழிப்பாக அமைவதற்காக கடவுள் இல்லை, மரணத்தறிகுப் பின் ஒரு வாழ்க்கை இல்லை என்ற பொய்த் தத்துவங்களை எடுத்துச் சொல்வதை நாஸ்திகர்கள் விட்டு, மனிதர்களின் இவ்வுலக வாழ்க்கை இன்பமயமாக அமைய பகுத்தறிவு அவசியம் இல்லை என்ற கோஷத்தை அவர்கள் கிளப்புவார்களானால், அது நிச்சயம் நல்ல பலனைத்தரும் என்பது நமது உறுதியான நம்பிக்கை. கடவுள் இல்லை என்ற பொய் தத்துவத்தை, கம்யூனிஸக் கொள்கையை கடந்த சுமார் 75 ஆண்டுகளாக செயல்படுத்திப் பார்த்து விட்டார்கள். முழுக்க முழுக்க அவர்களின் ஆதிக்கத்தில் வந்திருந்த ரஷ்யா, சீனா போன்ற நாடுகில் கூட ஏற்றத்தாழ்வற்ற சமத்துவ வாழ்க்கையை, அனைவரும் அனைத்தையும் அடைந்து கொள்ளும் வாய்ப்பை அவர்களால் பெற்றுத்தர முடியவில்லை. கம்யூனிஸக் கொள்கை மக்களிடமிருந்து மறைய ஆரம்பித்து விட்டது என்பதற்கு ரஷ்யாவும், சீனாவும் நல்ல எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.

எனவே நாஸ்திக சகோதரர்கள் அவர்களின் பழைய ''கடவுள் இல்லை'' என்ற பொய்த்துவத்தை விட்டு ''பகுத்தறிவு மனிதனுக்கு அவசியமில்லை'' என்ற புதிய தத்துவத்தை முழக்க ஆரம்பித்தல், அது கம்யூனிச தத்துவத்தைவிட அதிக பலன் கொடுக்கும் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை. காரணம், உலகில் காணப்படும் போட்டி, பொறாமை, எதோச்சதிகாரம், ஆதிக்க வெறி, பதுக்கல், மிதமிஞ்சிய சொத்துக்களை சேர்த்து தனதாக்கிக் கொள்ளுதல், வஞ்சகம், மோசடி, கொள்ளை, களவு இவை அனைத்திற்கும் மனிதனின் பகுத்தறிவே(?) மூல காரணமாக இருக்கிறது. பகுத்தறிவில்லாத மிருகங்களிடம் இச்செயல்கள் காணப்படுகின்றனவா என்று சிந்தித்துப்பாருங்கள். மிருகங்கள் பல தலை முறைகளுக்குத் தேவையான சொத்துக்களை சேர்த்து வைப்பதில்லை. ஊரிலுள்ள நிலங்களை எல்லாம் தனதாக்கிக் கொள்ள நினைப்பதில்லை. கரன்ஸி நோட்டுக்களை சேர்த்து வைக்க நினைப்பதில்லை. பல ஆண்டுகளுக்கல்ல, பல நாட்களுக்குத் தேவையான உணவுகளiயும் சேர்த்து வைப்பதில்லை. இவை எதுவுமே இல்லாத பகுத்தறிவற்ற பிராணிகள் தங்கள் உலக வாழ்க்கiயை மிகவும் சந்தோஷமாக நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அப்படிபட்ட பகுத்தறிவற்ற மிருகங்களுக்கு அவற்றின் உலக வாழ்விற்கு எவ்வித தட்டுப்பாடும் இல்லை, கட்டுப்பாடும் இல்லை. அதே போன்ற சந்தோஷமான மிருக வாழ்க்கையை மனிதனும் ஏன் வாழக் கூடாது? என்றே நாஸ்திக நண்பர்களிடம் நாம் கேட்கிறோம்.

15- விஞ்ஞான வளர்ச்சி..?
பகுத்தறிவின்(?) மூலம் மனிதன் விதவிதமான பல நவீன கருவிகளை கண்டுபிடித்து, வசதியான உலக வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். அதை எப்படி விட்டு விடுவது என்று நாஸ்திகர்கள் கேட்டால் அதற்கு நமது பதிலாவது, நீங்கள் குறிப்பிடும் அந்த விஞ்ஞான வளர்ச்சியின் மூலமும், (மறு உலக வாழ்க்கை ஒரு புறம் இருக்கட்டும்) இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கும் மிரட்டல்களே அதிகப்பட்டுள்ளன. இவ்வுலகை அழித்தொழிக்கும் அணுகுண்டுகள், நாசகாரக் கருவிகள், மனிதகுண்டுகள் இன்னும் இவைபோன்ற நவீன கண்டு பிடிப்புகள் மனிதனின் இவ்வுலக வாழ்க்கையில் சந்தோஷத்திற்குச் சவலாக அமைந்துள்ளனவே அல்லாமல், இவ்வுலக வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சிக் கடலில் மூழ்க வைக்க கூடியனவாக இல்லை. நிமிடத்திற்கு நிமிடம் அஞ்சிக்கொண்டே வாழ வேண்டியுள்ளது. அந்த வகையிலும் பகுத்தறிவு (?) கொண்டு இவ்வுலக இன்ப வாழ்க்கைக்கு கேடுகள் எற்பட்டுள்ளனவே அல்லாமல் நலன்கள் ஏற்படவில்லை என்பதே உண்மையாகும்.

ஐந்தறிவுள்ள பிராணிகள் செய்ய முடியாத ஒன்றையோ, அல்லது பல காரியங்களையோ சுட்டிக்காட்டி, இதை மனிதன் செய்கிறானே என்று நாஸ்திகர்கள் எதிர்கேள்வி கேட்டால், அதற்கு நமது பதிலாவது: மனிதனைப் போன்று முற்றிலும் உடலமைப்புள்ள ஒரு ஐந்தறிவுப் பிராணியைச் சுட்டிச்காட்டி அப்படிக் கூறினால் அது நியாயமாகும். முற்றிலும் மனிதனைப் போன்ற உடலமைப்பு இல்லாததே அதற்குப் பிரதானக் காரணம் என்று நாம் கூறினால் அவர்கள் என்ன மறுப்பு வைத்திருக்கிறார்கள். இவ்வளவு தெளிவாக எடுத்துக் சொல்லி பகுத்தறிவற்ற மிருக வாழ்க்கை வாழத் தயாரா? என்று நாஸ்திகர்களிடம் நாம் கேட்டால் அவர்கள் தயங்கவே செய்வார்கள். ஆயினும் அவர்கள் பகுத்தறிவு என்று நம்பிக்கொண்டிருப்பது உண்மையில் பகுத்தறிவு அல்லவென்பதை அவர்கள் உணராதது வேதனைக்குரிய ஒரு விஷயமே. அவர்கள் இதை உணர்ந்து கொள்ளத் தொளிவான ஒரு உதாரணத்தைத் தருகிறோம்.

16- ஒப்புக் கொள்கிறார்களா?
''கடவுளைக் காட்டுங்கள் ஒப்புக் கொள்கிறோம்'' இது நாஸ்கிகர்களின் தாரக மந்திரம். இதை வாதம் என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். டாக்டர் கோவூர் இந்த அடிப்படையில் சவால் விட்டது நாடறிந்த விஷயம். ஆனால் ஆழந்து சிந்திப்பவர்கள்ட மட்டுமே இது வாதம் அல்ல, பகுத்தறிவற்ற மிருக வாதம் என்பதைப் புரிந்து கொள்வார்கள். எப்படி என்பதை விளக்குகிறோம்.
ஓர் ஆடு நின்று கொண்டிருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஆந்த ஆட்டை நோக்கி ''ஓ ஆடே! இதோ பார் உனக்கு மிகவும் விஷேசமான ஆகாரம் இங்கே வைத்திருக்கிறேன், இதை நீ சாப்பிடுவதால் உன் பசி தீரும், இது ஜீரணமானால் உனக்கு நல்ல சக்கி உண்டாகும். எனவே விரைந்து இதைச் சாப்பிட்டுப் பலன் அடைந்து கொள். இந்த அரிய சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விடாதே'' என்று அந்த ஆட்டின் காதுகளில் விழுமாறு ஒருவன் உரக்கக் கூறுகிறான் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த அழைப்பை ஏற்று அந்த ஆடு – ஐந்தறிவுள்ள மிருகம - வருமா? என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒருபோதும் வராது. மாறாக, இவன் போடும் சப்பதத்தைக் கேட்டு அந்த ஆடு வெருண்டோடலாம்.

அதே சமயம் இவன் அந்த ஆகாரத்தின் சிறப்பைப்பற்றி எதுவும் பேசாமல், அந்த ஆகாரத்தை அந்த ஆடு பார்க்கும் விதமாகத் தூக்கிப் பிடிக்கிறான் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்த ஆடு அந்த ஆகாரத்தைக் கண்டவுடன் அதை நோக்கி விரைந்து ஓடி வரும். இது பகுத்தறிவற்ற மிருகத்தின் நிலை.

அதே சமயம் ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதரின் வீட்டுக்குப்போய் ''நாளை பகல் சாப்பாட்டிற்கு எங்கள் வீட்டுக்கு வந்துவிடுங்கள். ஒரு விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருக்கிறோம். அவசியம் தவறாது கலந்து கொள்ளுங்கள்'' என்று அழைப்பு விடுக்கிறான் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இங்கு அழைக்கப்பட்ட மனிதன் விருந்துக்குரிய உணவு வகைகளையும் கண்ணால் பார்க்கவில்லை, உணவுகள் தயாரிக்கப்படக்கூடிய எந்த ஏற்பாட்டையும் பார்க்க வில்லை. விருந்து சம்பந்தப்பட்ட எந்த அறிகுறியும் இல்லை. இந்த நிலையில் வந்த மனிதனின் அழைப்பை மட்டும் காதுகளால் கேட்கிறான். அந்த மனிதனையும், அவனது தராதரத்தையும் அறிந்து வைத்திருக்கிறான். அடுத்த நாள் குறிப்பிட்டிருந்த படி அந்த நண்பரின் வீட்டுக்குப் போய் பார்க்கும்போது விதவிதமான ஆகார வகைகளையும், குடிப்பு வகைகளையும் பார்க்கிறான். நன்றாக சாப்பிட்டு மகிழ்கிறான். நேற்று சொன்னதை இன்று கண்ணாரக் காண்கிறான், அனுபவிக்கிறான். ஐந்தறிவுள்ள மிருகத்தைப் பொறுத்தமட்டிலும் இது சாத்தியமா? என்றால் ஒரு போதும் சாத்தியமில்லை. பகுத்தறிவுள்ள மனிதனைப் பொறுத்த மட்டிலுமே இது சாத்தியமான காரியமாகும்.

''கடவுளைக் கண்டால்தான், மறுமையைக் கண்டால்தான் நம்பிச் செயல்படுவோம்'' என்று சொல்லும் நாஸ்திகர்களின் வாதம், ஐந்தறிவு மிருகவாதமா? அல்லது பகுத்தறிவு வாதமா? என்பதை சிந்திப்பவர்கள் விளங்கிக் கொள்ள முடியும்.
பகுத்திறிவு இல்லாத நிலையிலும், இவ்வுலக மனித வாழ்க்கை சாத்தியமானதே, ஒரு வகையில் பகுத்தறிவு இருப்பதைவிட இல்லாமல் இருப்பது, மிகவும் மகிழ்ச்சிகரமானதாகவே இவ்வுலக வாழ்க்கை அமையக் காரணமாக இருந்தும், மனிதனுக்கு ஏன் பகுத்தறிவு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது? அந்தப் பகுத்தறிவின் சரியான பொருள் என்ன? இவற்றை அடுத்துப் பார்ப்போம்.
நாஸ்திக நண்பர்கள் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் பகுத்தறிவு, உண்மையில் பகுத்தறிவு அல்ல, பகுத்தறிவு இல்லாமல் இவ்வுலக வாழ்க்கையைச் சிறப்பாக அனுபவிக்க முடியும் என்பதைப் பார்த்தோம்.

17- உண்மையில் பகுத்தறிவு என்றால் என்ன?
இந்தப் பகுத்தறிவு ஏன் மனித சமூகத்திற்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது? அதன் சரியான பொருள் என்ன? என்பதை விரிவாகப் பார்;போம்.
நடுநிலையோடு சிந்திப்பவர்கள் மனித சமுதாயத்தற்கு மறுமை வாழ்க்கையைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டே பகுத்தறிவு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை விளங்கிக்கொள்ள முடியும். உலகில் படைக்கப்பட்டுள்ள மனிதனல்லாத இதர எல்லாப் படைப்புகளும் இவ்வுலகில் மனிதனுக்கு நேரடியாகவோ, அல்லது மறைமுகமாகவோ உதவிவருகின்றன. எல்லா படைப்புகளைக் கொண்டும் மனிதன் பயன் அடைகின்றான். ஆனால் மனிதனைக் கொண்டு எந்தப் படைப்புக்கும் பிரயோஜனம் இல்லை என்பதைத் தெளிவாக நாம் அறிகிறோம். மனிதன் ஒரு படைப்பின் மீது அக்கறை எடுத்து பாடுபடுகிறான் என்றால், அதுவும் தனது சுயநலம் கருதியே. தனது நலனைக் கருதியே அதைச் செய்கிறான். உதாரணமாக, அவன் ஆடு, மாடுகளை வளர்ப்பது அவற்றிலிருந்து தனக்கு கிடைக்கும் பால், இறைச்சி, தோல்கள் இவற்றின் பலனைக் கருதியே. அதிலும் மனிதன் இடைத்தரகனாக இருந்து பூமியிலிருந்து உற்பத்தியாகும் பொருட்களைக் கொடுக்கிறானே அல்லாமல் மனிதன் தன்னிலிருந்து எதனையும் கொடுப்பதில்லை.

யானை போன்ற படைப்பினங்கள் உயிரோடிருக்ககும் போதும் மனிதனுக்கு உதவுகின்றன. செத்த பின்பும் மனிதன் அவற்றைக் கொண்டு பயன் அடைகிறான். ஆனால் உயிரோடிருக்கும் மனிதனைக் கொண்டும் இதர படைப்பினங்களுக்கு உபபோயம் இல்லை. செத்த மனிதனைக் கொண்டும் உபயோகமில்லை. எனவே, எதற்கும் உபயோகமற்ற இந்த மனித இனம் உலகில் ஏன் வாழ வேண்டும்? அதற்காக விஷேசமாக மனித இனத்திற்கு மட்டும் பகுத்தறிவு ஏன் கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்? என்று சற்று நிதானமாக சிந்தித்துப்பாருங்கள்.
08/16/2011 23:48:35
mohamed
Please retype the anti-spam code "6812"
அவர் தம் இச்சைப்படி (எதையும்) பேசுவதில்லை. அது அவருக்கு வஹீ மூலம் அறிவிக்கப்பட்டதேயன்றி வேறில்லை. அல்குர்ஆன் 53:3-4
Name
Email
Comment
Or visit this link or this one